Hayatimda ilk once sevmeyi ogrendim, cunku sevdikce hissettigimi ogrendim. Affetmenin ne oldugunu anladim ve affetmenin aslinda yeni insanlar kazandirdigini gordum. Bir gun gecmisime baktigimda pismanligimdan uzulmedigimi gordum, bunlari ben yasadim cunku birisini hatirlamanin aslinda ufak bir telefon gorusmesi kadar basit oldugunu biliyorum artik. Aslinda deger veren insanlarin cok yakinimda oldugunu fakat gozlerimin hep uzaklarda oldugunu anladim. Birisini kirdiktan sonra ozur dilemenin aslinda beni ben yaptigini anladim. Sen benim icin onemlisin kelimesinin verilebilecek en buyuk hediye oldugunu buldum. Bir yerden sonra kelimelerin mana ifade etmedigini biliyorum. Sahilde yurur ve dusunurken birinin de beni dusundugu duygusu beni sevindiriyor. Mutlu olmanin aslinda bir kedinin guzel bir aninin yakalamak kadar basit oldugunu anladim. Kacirdigim firsatlarin aslinda bana yeni firsatlar yarattigini gordum. Yildizlarin benim icin parladigini gormeyen gozlerimin gun geldi hayatimdan kayan yildizlarin gomuldugu maziyi unutmasi gerektigini anladim. Gozlerin kelimelerden daha onemli oldugunu ve yalan soylemediklerini biliyorum. Hayatimda yanimda gormek istediklerimi yanimda gorecegim,cunku onlarin bana deger verdiklerini biliyorum.




YASAMIN YASAMAYA DEGER OLDUGUNU
VE ISTERSEM MUTLU OLACAGIMI OGRENDIM